Hier is weer een bericht van ons uit het verre oosten! Iedereen bedankt voor de leuke reacties op het verhaal 'Hoe word ik een goede Chinees'. Voor alle duidelijkheid: we hebben het wel heel leuk gehad in China!

Inmiddels zijn we in Noord Vietnam, Hanoi. Zoals jullie misschien uit de foto's al hebben kunnen opmaken, is het leven hier zwaar

.

De eerste paar dagen hebben we Hanoi verkend, de mensen zijn heel aardig, niet zo opdringerig met verkopen en ze lachen veel. We voelen ons hier thuis en het is een prettig land om te verblijven. De straten zijn bezaaid met bromfietsen en eindeloos veel kleine kraampjes. Als je een straat wilt oversteken moet je gewoon beginnen te lopen, de bromfietsen rijden dan wel om je heen. Mensen leven hier veel op straat, eten op straat en wassen de pannen in de goot. Daarom hebben we gisteren maar eens een hapje op straat gegeten. Het was heerlijk!!!!

Na 2 nachten Hanoi zijn we naar Ha Long Bay gegaan. Ligt in noordoost Vietnam en het is een baai met honderden kleine eilandjes. Daar aangekomen gingen we met een luxe cruise boot door de baai varen. Het uitzicht was prachtig en de lunch en dinnner met veel vis was heerlijk! Vanaf de boot hebben we gekayakt en gezwommen. Ook hebben we een grot bezocht. Na een overnachting in onze mooie hut zijn we naar het eiland Cat Ba gevaren. Daar hebben we een hike gelopen naar een top op een berg in het National Park, daarna zijn we naar een luxe resort gegaan. Het bed op de kamer was ongeveer 3 meter breed en op de foto's kunnen jullie het uitzicht zien! Eigenlijk begon het afzien daar pas echt met al dat zand en water voor de deur!

Het was lastig om te kiezen of we in zoet of zout water wilden zwemmen, daarom zijn we maar op scooters gaan rondrijden over het eiland. Mooie foto's gemaakt in de haven toen toch maar voor het zout water gekozen en met een biertje aan de zee gaan zitten. Na zonsondergang helemaal teruggelopen naar onze kamer (30 meter), om ons voor te bereiden op ons 8 gangen dinner met cocktails! Jonge, jonge, wat is het afzien hier! We zullen jullie de rest van onze ontberingen besparen en verder gaan met de Sa Pa trekking waar we direct na terugkomst van Ha Long Bay mee zijn begonnen.

Sa Pa is een klein plaatsje in het noordwesten vlakbij de Chinese grens. Er leven kleine minderheden die hun eigen taal en klederdracht hebben. Ze beschouwen zichzelf niet als Vietnamezen.

We hebben de nachttrein hierheen gepakt, samen met een man uit Wales en vrouw uit Engeland, waarmee we in een tourgroep zaten. Apart dat de perronnen in Vietnam zo zijn gemaakt dat je over de rails moet lopen om bij je trein te komen. We hebben nu een trein in India, China en Vietnam meegemaakt en het is steeds weer compleet anders.

De stam die het meest voorkomt in de omgeving van Sa Pa zijn de Black Hmong. Op de foto's zie je er een aantal. Het zijn meestal vrouwen, omdat de mannen thuis voor het huishouden zorgen. De vrouwen gaan op pad om geld te verdienen, met het maken en verkopen van handgemaakte spulletjes. We hebben zelden zulke volhardende verkopers gezien. We moesten 5 meter lopen van onze bus naar de ingang van het hotel en meteen stonden er 10 vrouwtjes om ons heen. Aangezien ze het hotel niet in mochten bleven ze maar voor de deur staan wachten tot er weer iemand naar buiten kwam, met hun neus tegen het raam om alles goed in de gaten te houden. Erg grappig, als je je maar niet laat opjutten en je gaat irriteren (wat we inmiddels niet meer doen).

Onze gids wist heel veel te vertellen over de gebruiken en cultuur. Als een man zijn vrouw slaat, wordt hij vastgebonden aan een bamboestam en mogen alle vrouwen uit het dorp hem in zijn gezicht slaan. Ook het huwelijksritueel was leuk om te horen. Mensen trouwen tussen hun 16e en 20e. Om aan een man of vrouw te komen gaan ze naar de liefdesmarkt. Mannen maken daar muziek, zingen en dansen om vrouwen te imponeren. Als een meisje geinteresseerd is, gaat ze mee dansen. Aan het einde van de avond beloven ze elkaar om elkaar nog 2 keer te zien. Na 3 ontmoetingen kidnapt de man de vrouw met zijn beste vrienden. Als de vrouw niet binnen 3 dagen ontsnapt (kan vrijwillig weg gaan) betekent het dat ze instemt en volgt er een huwelijk. Gelukkig dat ik (Bas) hier niet woon, want bij stap een (zingen en dansen) zou het denk ik al niets worden.

We hebben ook een huis bezocht van een familie. Alle huizen zijn precies hetzelfde. Mannen slapen aan een kant van het huis, vrouwen aan de andere kant en als een stelletje 'happy time' wil, slapen ze op de 1e verdieping. Alle huizen zijn 4 bij 6 meter, ongeacht de grootte van de familie.

We hebben nog veel meer geleerd van onze gids, zoals hoe begrafenissen werken en hoe getrouwd wordt bij andere stammen, super leuk om te horen. Naast de cultuur was de natuur ook echt adembenemend: veel rijst terrassen. De lokale mensen verbouwen al hun eten zelf, kopen niets van anderen en verkopen ook geen eten aan anderen. Omdat Sa Pa hoog ligt is er maar 1 oogst per jaar, waardoor enorm veel oppervlakte nodig is om voor voldoende voedsel te zorgen. Dat zorgt voor een prachtig landschap. We hebben een paar foto'tjes uitgezocht, maar het was moeilijk kiezen omdat we er zo veel hebben.

Onze 1e nacht was in een hotel, maar de 2e nacht was leuker: bij een gastgezin (homestay). Op een foto zie je onze slaapplaats. 's Avonds hebben we de voetbalwedstrijd Vietnam - Zuid Korea gekeken. De opa in het huis waar we verbleven was super fanatiek en schreeuwde de hele wedstrijd Vietnamese kreten waarvan het waarschijnlijk maar goed is dat we ze niet konden verstaan. We aten samen met de familie (echt HEERLIJK) en moesten rijstwijn ad-trekken met de kok; goed spul! In ieder geval kregen we het er lekker warm door, want het was koud in het kierige huis midden tussen de rijstvelden, bij de rivier. Een superomgeving en een fantastische ervaring!!

Tot zo ver onze belevenissen in noord Vietnam. Het plan was om naar het midden te gaan en dan naar het zuiden. We hadden zelfs al treintickets maar omdat het overal regent in het midden en zuiden hebben we besloten vanavond naar Bangkok te vliegen. Midden en Noord Thailand leek het droogst te zijn, maar nu komen we er achter dat het in Bangkok ook best gevaarlijk is kwa overstromingen. Hopelijk valt het mee en houden we het droog. En anders hebben we in ieder geval weer een mooi verhaal over een reddingsactie voor op de blog

Jullie horen snel weer van ons, wij genieten hier volop van onze laatste 3 weekjes...